عفونتهای دستگاه ادراری
عفونتهای دستگاه ادراری

عفونتهای دستگاه ادراری

عفونتهای دستگاه ادراری

عفونتهای دستگاه ادراری زمانیکه دستگاه ادراری تحتانی را گرفتار می کنند تحت عنوان سیستیت حاد (عفونت مثانه) و هنگامیکه دستگاه ادراری فوقانی را درگیر می کنند پیلونفریت (عفونت کلیه) نامیده می شوند. عامل اصلی ایجاد این بیماری باکتری اشریشیاکلی است دیگر باکتریها، ویروس ها و قارچ ها بندرت ممکن است باعث ایجاد این بیماری شوند. عفونت ادراری در زنان نسبت به مردان شایع تر است، بطوریکه نیمی از زنان حداقل یکبار در زندگی خویش به این عفونت مبتلا شده اند. عفونت های راجعه شایع هستند. عوامل خطر ابتلا به این بیماری در زنان شامل آناتومی دستگاه تناسلی-ادراری، مقاربت جنسی و سابقه خانوادگی می باشد.

 

علائم و نشانه های بیماری:

شایع ترین علامت عفونت دستگاه ادراری تحتانی سوزش ادرار، تکرر ادرار و احساس فوریت دفع ادرار در غیاب ترشح واژینال و هرگونه درد مشخص می باشد. این نشانه ها ممکن است خفیف یا شدید باشند و ممکن است در زنان سالم حداقل 6 روز طول بکشد. درد اندکی ممکن است در بالای استخوان پوبیس یا ناحیه کمر احساس شود. افراد مبتلا به عفونت دستگاه ادراری فوقانی ممکن است علاوه بر نشانه های کلاسیک عفونت دستگاه ادراری تحتانی، درد پهلوها، تب، تهوع و استفراغ را نیز تجربه کنند. به ندرت ممکن است در ادرار خون یا پیوری (چرک در ادرار) مشاهده شود.

 

نشانه های بیماری در کودکان:

در بچه ها ممکن است تنها علامت عفونت دستگاه ادراری تحتانی تب باشد. به دلیل فقدان نشانه ها و علائم واضح تر، زمانیکه دختر بچه های زیر 2 سال و پسران ختنه نشده زیر 1 سال علائم تب را نشان می دهند، انجام کشت ادرار برای آنان توصیه می شود. در نوزادان ممکن است علائم تغذیه ضعیف، استفراغ، افزایش ساعات خواب و یا نشانه هایی از زردی دیده شود. در کودکان بزرگتر بی اختیاری ادرار ( یا از دست دادن کنترل مثانه) ممکن است رخ دهد.

 

نشانه های بیماری در میانسالان:

نشانه های عفونت دستگاه ادراری غالباٌ در افراد مسن وجود ندارد. ممکن است بی اختیاری ادراری، تغییر وضعیت ذهنی و یا خستگی تنها نشانه و علامت آن باشد. در حالیکه در برخی موارد، عفونت در خون (سپسیس) به عنوان اولین علامت این بیماری ظاهر شود. از آنجا که بسیاری از افراد میانسال بی اختیاری ادراری یا زوال عقلی دارند، می تواند تشخیص بیماری را در این گروه از افراد با مشکل مواجه سازد.

 

درمان:

درمان اصلی این بیماری استفاده از آنتی بیوتیک است. فنازوپریدین اغلب در طی چند روز اولیه برای کاهش علائم سوزش ادرار و فوریت ادراری علاوه بر آنتی بیوتیک تجویز می شود. استامینوفن (پاراستامول) برای کاهش تب تجویز می شود. هیچ گونه شواهدی وجود ندارد که مصرف محصولات زغال اخته برای درمان عفونتهای کنونی مؤثر باشد.

منبع:

http://www.dr-gynecology.com

تعداد بازدید: 499

تذکر مهم شما نمی توانید با تکیه بر مطالبی که در سایت e پزشک منتشر می شود مبادرت به خود درمانی کنید.