• بیماری های اعصاب و روان

Tablet: 20mg, 40mg

• وسواس
• وحشت
• استرس پست تروماتیک
• اضطراب

• افسردگی (Depression)‎

• افسردگی شدید، اضطراب، استرس پست تروماتیک: 20 میلی گرم هر صبح تا حداکثر 50 میلی گرم در روز.
• وسواس: ابتدا با 20 میلی گرم هر روز صبح شروع شده و به تدریج به 40 میلی گرم در روز می یابد.
• هراس: با 10 میلی گرم هر روز صبح شروع شده و به تدریج تا 40 میلی گرم در روز افزایش می یابد.

در صورتیکه بیمار وارد فاز مانیک شود این دارو منع مصرف دارد.

• اختلالات گوارشی: تهوع و استفراغ، سوءهاضمه، درد شکمی، اسهال، یبوست، بی اشتهایی همراه با کاهش وزن
• واکنش های حساسیتی: بثورات پوستی، کهیر، آنژیوادم، آنافیلاکسی، درد مفصلی، درد عضلات، حساسیت به نور
• خشکی دهان
• بی قراری
• سردرد
• بی خوابی
• ترمور
• گیجی
• توهم
• تشنج
• گالاکتوره
• اختلالات جنسی
• احتباس ادراری
• تعریق
• مانیا
• اختلالات حرکتی
• تاری دید
• هایپوناترمی
• اختلالات خونریزی دهنده
• پورپورا
• افزایش کلسترول 
• آریتمی
• بی اختیاری ادرار

• مصرف همزمان مهارکنندگان مونوآمین اکسیداز با پاروکستین می تواند عوارض خطرناک و مهلک در پی داشته باشد. باید بین قطع مصرف یکی از دو دارو و شروع داروی دیگر حداقل 14 روز فاصله باشد.
• مصرف پاروکستین با داروهای سروتونرژیک می تواند سبب بروز سندرم سروتونین و تشدید عوارض شود.
• غلظت پلاسمایی پاروکستین در مصرف همزمان با تربینافین افزایش می یابد.
• پاروکستین غلظت پلاسمایی داریفناسین را افزایش می دهد.
• پاروکستین متابولیسم پرفنازین را مهار می کند.

• برای دستیابی به اثر ضدافسردگی دارو ممکن است تا 4 هفته زمان لازم باشد، بنابراین بیمار نباید داروی خود را قطع نماید. در صورت برطرف شدن علائم بیماری نیز نباید مصرف دارو قطع شود.
• از قطع مصرف ناگهانی دارو خودداری شود.
• به دلیل احتمال بروز سرگیجه، اختلال در تصمیم گیری و مهارت های حرکتی تا مشخص شدن اثرات دارو هنگام رانندگی یا انجام کارهایی که نیاز به هوشیاری دارند باید احتیاط شود.
• بیمارانی که احتمال اقدام به خودکشی در آن ها وجود دارد نباید مقادیر زیاد دارو را به طور یک جا در اختیار داشته باشند.

گروه D:
به دنبال مصرف آن شواهدی مبنی بر بروز خطر برای جنین انسان گزارش شده است. اما در صورت لزوم و نبود داروی مناسب دیگر می توان از این دارو در زمان بارداری استفاده کرد.